
آقا فرمودند:
کو عمل کننده؟ کو عمل کننده آقا؟
یک چیز به شما می گویم
که هر جا بروید،
این است و جز این نیست،
بروید و گناه نکنید.
یا زهرا
کو عمل کننده؟ کو عمل کننده آقا؟
یک چیز به شما می گویم
که هر جا بروید،
این است و جز این نیست،
بروید و گناه نکنید.
یا زهرا
آیت الله بهجت:
راستگویى، در دیدن رؤیاى صادقه و صفاى روح خیلى مؤثّر است
در روایتی منسوب به رسول الله صلی الله
علیه و آله و سلم آمده است: أصدقکم
رؤیا أصدقکم حدیثا – آن کسی که خوابهای راست تری می بیند همانکسی است که راستگوتر
است.
« الرسالة القشیریة، ص 527 »
آیت الله بهجت:
راستگویى، در دیدن رؤیاى صادقه و صفاى روح خیلى مؤثّر است
در روایتی منسوب به رسول الله صلی الله
علیه و آله و سلم آمده است: أصدقکم
رؤیا أصدقکم حدیثا – آن کسی که خوابهای راست تری می بیند همانکسی است که راستگوتر
است.
« الرسالة القشیریة، ص 527 »
به نام خدا
آیت الله بجت:
استاد ما (آقاى حاج شیخ محمّد حسین اصفهانى ـ رحمه اللّه) مى فرمود: مرحوم
آقا سیّد حسین بادکوبه اى
(استادِ فلسفه ى علاّمه طباطبایى ـ
رحمه اللّه ـ در نجف اشرف و حضرت آیت اللّه العظمى بهجت رحمه اللّه) روزى دو درس مى گفت
اما در غیر ساعاتى که درس مى گفت، چنان خاموش بود که گویى زبان ندارد، مگر این که ذکرى بگوید؛ وگرنه سکوت محض بود! آقاى علاّمه طباطبایى ـ رحمه اللّه ـ سالى در شب عید غدیر ایشان را با عده اى از علما و فضلا براى صرف شام به منزل خویش دعوت کرده بود. یکى از معاصرین آقاى سیّد حسین بادکوبه اى هم در آن مجلس شرکت داشت، او تمام وقت مجلس را با صحبت اداره کرده بود، ولى ایشان یک کلمه هم صحبت نکرده و سخن نگفته بود. عجب از صحبت آن معاصر و سکوت این آقا!
باید زبان را کنترل کنیم و بیست و چهار ساعت فکر و یک ساعت صحبت کنیم، یعنى بیست و چهار ساعت باید تامل و اندیشه داشته باشیم و یک ساعت صحبت کنیم، بلکه شاید یک ساعت هم زیاد باشد
یا زهرا
به نام خدا
آیت الله بجت:
استاد ما (آقاى حاج شیخ محمّد حسین اصفهانى ـ رحمه اللّه) مى فرمود: مرحوم
آقا سیّد حسین بادکوبه اى
(استادِ فلسفه ى علاّمه طباطبایى ـ
رحمه اللّه ـ در نجف اشرف و حضرت آیت اللّه العظمى بهجت رحمه اللّه) روزى دو درس مى گفت
اما در غیر ساعاتى که درس مى گفت، چنان خاموش بود که گویى زبان ندارد، مگر این که ذکرى بگوید؛ وگرنه سکوت محض بود! آقاى علاّمه طباطبایى ـ رحمه اللّه ـ سالى در شب عید غدیر ایشان را با عده اى از علما و فضلا براى صرف شام به منزل خویش دعوت کرده بود. یکى از معاصرین آقاى سیّد حسین بادکوبه اى هم در آن مجلس شرکت داشت، او تمام وقت مجلس را با صحبت اداره کرده بود، ولى ایشان یک کلمه هم صحبت نکرده و سخن نگفته بود. عجب از صحبت آن معاصر و سکوت این آقا!
باید زبان را کنترل کنیم و بیست و چهار ساعت فکر و یک ساعت صحبت کنیم، یعنى بیست و چهار ساعت باید تامل و اندیشه داشته باشیم و یک ساعت صحبت کنیم، بلکه شاید یک ساعت هم زیاد باشد
یا زهرا
آیت الله بهجت:
اگر درست به قرآن عمل میکردیم، با عمل خود دیگران را جذب میکردیم؛ زیرا مردم غالباً ـ به جز عده معدود ـ خواهان و طالب نور هستند، و آنان که به اسلام و قران نگرویدهاند، قاصرند و نور به آنها عرضه نشده است، این گونه افراد به اعمال ما و رفتار ما نگاه میکنند که در ظاهر خوب و در باطن بد است و زیر و روی آن با هم تفاوت دارد!
عمل به قرآن، یعنی اینکه از ظالم کنارهگیری کنیم و ظالم را لعن کنیم و از او تبری بجوئیم، ولی عموم ما مسلمانان، یا خود ظالم هستیم و یا با ظالم هم پیمانیم!
اگر راست میگوییم که قرآن سلاح است، پس چه احتیاج به سلاح دیگر؟ اگر به قرآن عمل میشد، آیا این همه بین مسلمانان جنگ و خونریزی واقع میشد؟! با قیمت نفت سلاح تهیه میکنیم و به جان هم میافتیم و برادرکشی میکنیم!
بنیامیه و بنیعباس حدود 500 سال حکومت کردند، با آن همه جنایات و ظلم که آنها نسبت به علی و اولاد علی و ذریه رسولالله(ص) روا داشتند، باز هم ما مسلمانان آنان را قبول میکنیم و دوستشان داریم و با این حال، مدعی هستیم که عمل به قرآن میکنیم و از «حسبنا کتابالله»؛ (تاب خدا برای ما بس است) دم میزنیم، لذا در زمان ظهور دولت حق و حضرت حجت(عج) اول به حساب همین مدّعیان عمل به قرآن میرسند؛ زیرا اینها از کفار معاندترند و نصاری چون میبینند حضرت مسیح(ع) به آن حضرت اقتدا میکند، از آن حضرت متابعت میکنند و زودتر از دیگران به اسلام و حضرت مهدی(عج) میگروند.
یا زهرا
آیت الله بهجت:
اگر درست به قرآن عمل میکردیم، با عمل خود دیگران را جذب میکردیم؛ زیرا مردم غالباً ـ به جز عده معدود ـ خواهان و طالب نور هستند، و آنان که به اسلام و قران نگرویدهاند، قاصرند و نور به آنها عرضه نشده است، این گونه افراد به اعمال ما و رفتار ما نگاه میکنند که در ظاهر خوب و در باطن بد است و زیر و روی آن با هم تفاوت دارد!
عمل به قرآن، یعنی اینکه از ظالم کنارهگیری کنیم و ظالم را لعن کنیم و از او تبری بجوئیم، ولی عموم ما مسلمانان، یا خود ظالم هستیم و یا با ظالم هم پیمانیم!
اگر راست میگوییم که قرآن سلاح است، پس چه احتیاج به سلاح دیگر؟ اگر به قرآن عمل میشد، آیا این همه بین مسلمانان جنگ و خونریزی واقع میشد؟! با قیمت نفت سلاح تهیه میکنیم و به جان هم میافتیم و برادرکشی میکنیم!
بنیامیه و بنیعباس حدود 500 سال حکومت کردند، با آن همه جنایات و ظلم که آنها نسبت به علی و اولاد علی و ذریه رسولالله(ص) روا داشتند، باز هم ما مسلمانان آنان را قبول میکنیم و دوستشان داریم و با این حال، مدعی هستیم که عمل به قرآن میکنیم و از «حسبنا کتابالله»؛ (تاب خدا برای ما بس است) دم میزنیم، لذا در زمان ظهور دولت حق و حضرت حجت(عج) اول به حساب همین مدّعیان عمل به قرآن میرسند؛ زیرا اینها از کفار معاندترند و نصاری چون میبینند حضرت مسیح(ع) به آن حضرت اقتدا میکند، از آن حضرت متابعت میکنند و زودتر از دیگران به اسلام و حضرت مهدی(عج) میگروند.
یا زهرا
آیت الله بهجت:
نمازهایى که ما مى خوانیم با نماز علماى بزرگ شباهت ندارد، نماز آن ها و کیفیّت نیّت و خلوص و حال و حضور آن ها گفتنى و توصیف کردنى نیست.
در صورتى که آنان در علوم متوغّل بودند، و شبانه روز غرق در مباحث فقه و اصول بودند، به گونه اى که گویى وقت آن ها مستغرق در درس و بحث و مطالعه است، و خیال مى شد که براى عبادت و نماز حال و وقت ندارند، ولى با این حال در نماز عجایب و غرایب بودند و نماز آن ها، نماز بود.
خدا کند طریقه ى سَلَف صالح خود را عالما و عامِدا در علم و عمل ترک نکنیم
یا زهرا
آیت الله بهجت:
نمازهایى که ما مى خوانیم با نماز علماى بزرگ شباهت ندارد، نماز آن ها و کیفیّت نیّت و خلوص و حال و حضور آن ها گفتنى و توصیف کردنى نیست.
در صورتى که آنان در علوم متوغّل بودند، و شبانه روز غرق در مباحث فقه و اصول بودند، به گونه اى که گویى وقت آن ها مستغرق در درس و بحث و مطالعه است، و خیال مى شد که براى عبادت و نماز حال و وقت ندارند، ولى با این حال در نماز عجایب و غرایب بودند و نماز آن ها، نماز بود.
خدا کند طریقه ى سَلَف صالح خود را عالما و عامِدا در علم و عمل ترک نکنیم
یا زهرا
آیت الله بهجت:
نمى دانم چرا کسانى که به ملاقات آن حضرت ـ عجّل اللّه تعالى فرجه الشّریف ـ نایل مى گردند از این مطلب غفلت مىکنند که از فرج آن حضرت سؤال کنند، و به صرفِ رسیدن به خدمت آن حضرت و ملاقات با او قانع مىشوند؟! اگر چه این هم خوب است، ولى از راه فرج و رهایى از این همه شداید و مخاطرات که براى اهل ایمان پیش آمده، باید سؤال شود.
حتّى من هم یادم نبود که به آنها بگویم که چرا شما از این مطلب غافل بودید. اتفاقا هفته ى قبل هم شخصى آن حضرت را در خواب دیده بود، به او گفتم حضرت را در چه سنّى دیدى؟ گفت: حدودا در سنّ شخص شصت ساله، با موهاى سفید و سیاه، که چفیه عربی بر سر داشت، نه عمامه.
یا زهرا